คิดถึง .....

อาจจะยาวหน่อย..แต่ถ้าคุณอ่านคุณจะต้องเข้าใจความหมายของ คำว่า "คิดถึง" เป็นอย่างดี

เคยมั๊ย......

เมื่อคุณคิดถึงใครบางคน คุณรู้สึกทรมาน เพราะคุณคิดไปว่า..เขาคนนั้นอาจจะไม่คิดถึงคุณอยู่ ถึงแม้ว่าการได้คิดถึงใครซักคนนั้น
จะเป็นทุกข์บ้าง แต่ก็ชุ่มชื่นหัวใจ ทำให้คุณต้องมานั่งคิดกระวนกระวายว่า ....
"คุณมีความหมายสำหรับเขาบ้างหรือเปล่านะ... เขาแคร์คุณบ้างไหมนะ"

คุณรีบรับโทรศัพท์ทันที!! เพราะ คิดว่าอาจเป็นเขาคนนั้น
คุณมองไปนอกหน้าต่าง เพราะ คิดว่าเขาอาจปรากฏตัวอยู่ที่นั้น
คุณนั่งอยู่หน้าทีวี แต่จิตใจกลับคิดถึงเขาคนนั้น จนทำให้พลาด ตอนอวสานของ ละคร เรื่องโปรด...
คุณนอนกายลงบนเตียง ก็พลันคิดถึงช่วงเวลาที่ไปไหนต่อไหนด้วยกัน
คุณออนไลน์อินเตอร์เน็ท เพื่อหวังจะได้พบเขา และเริ่มวิตกกังวลว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่า?? เมื่อเขาไม่ได้ออนไลน์ หรือ ตอบกลับมา

การได้คิดถึงใครบางคน เป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้คุณเติบโต และได้สัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา..มันสอนให้คุณเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับความอ้างว้าง และทำให้คุณรู้จักอีกความรู้สึกหนึ่ง นั้นคือ "ความว่างเปล่า"

บางครั้ง.. มันรู้สึกดีนะ ^_^ ที่ได้คิดถึงใครซักคน เพราะมันทำให้คุณรู้ว่า คุณใส่ใจใครคนนั้นและคุณปล่อยใจที่จะสัมผัส ความรู้สึก รัก และใส่ใจที่มีเขา แต่ในขณะเดียวกันการที่คิดถึงใครซักคน มันก็ทำให้คุณรู้ว่า เขารู้สึกเหมือนเราหรือเปล่า ช่างเป็นความรู้สึกที่ทรมานเหลือเกิน และคุณกลับรู้สึกว่า คุณถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง

ดังนั้น หากคุณคิดถึงใคร จงบอกให้เขารับรู้บ้าง และเช่นเดียวกัน ถามเขาซิว่า.."เขารู้สึกอย่างเดียวกันหรือเปล่า" อย่าปล่อยให้ความรู้สึกคิดถึงเปลี่ยนแปลงเป็นความ อิจฉา หรือความ หวาดระแวง หากใครคิดถึงคุณและคุณรับรู้ จงบอกเขาเถอะว่าคุณรับทราบแล้ว...

หากคุณคิดถึงเขา ก็ควรที่จะบอกเขาเช่นกัน อย่าให้เขา......รอ....เลยนะ